Evrim, Trüf Mantarı ve İklim
1. Organizmalar değişir ve değişiklikler (en azından kısmen) kalıtımla yavrulara aktarılır.
2. Organizmalar hayatta kalabilecek olandan daha fazla yavru yapar.
3. Ortalama olarak, çevre koşullarına en uygun şekilde değişiklik gösteren yavrular hayatta kalır ve ürer. Böylece, yararlı değişiklikler doğal seçilim yoluyla topluluklarda birikir.
Doğal seçilimin mucizevî sonuçları arasında oldukça etkilendiğim bir örnek trüf mantarıdır.
Trüf mantarının evrim süreci onu toprağın altına itmiş. Kendisine benzeyen, ancak yeraltına inmeyi başaramayan türler çevre şartlarının gerektirdiği uyumu yeteri süre içerisinde sağlayamayarak kaybolurlarken bu “akıllı” mantar üremek için, muhtemelen yeraltına inmesine sebep olan hayvanları kullanmayı keşfetmiş. Yeraltında yaşayan bu mantarlar besinlerini genellikle meşe, kestane, fındık, kayın, ıhlamur gibi ağaçların köklerinden simbiyosis yoluyla alır. Polenlerini dağıtmak içinse menülerinde yer aldığı çeşitli kemirgenlerden, geyiklerden ve özellikle de yabandomuzlarından faydalanır. Deniz Gürsoy "Zengin Sofraların Lüks Tatları" adlı kitabında en çok tercih edilen trüf mantarı olan beyaz trüf mantarı (Tuber magnatum pico) ve siyah kış trüf mantarından (Tuber melanosporum) bahsederken, özellikle beyaz olanının tadı ve aromasının biraz, baharat ve sarımsak kokuları esintileri karışmış toprak kokusu gibi olduğundan söz eder. Ve der ki, “Trüf mantarı zaten tadından çok aroması için aranır. Kısacası seks kokar." Trüf mantarının polenlerini dağıtma zamanı geldiğinde salgıladığı koku dişi yabandomuzunun çiftleşme çağrısı için salgıladığı kokuya çok benzer. İsteri krizine giren erkek yabandomuzu toprağı eşeler ve mantara ulaştığı anda polenlerin yayılması için gereken havayla temasını açtığı çukur ile sağlamış ve bu doğa mucizesinin onu bekleyen yeni nesil gastronomi meraklılarına ulaşmasının yolunu açmıştır.
Her zaman aynı yerde bulunmayan ve tamamen polenin ulaştığı noktada bulabileceği uygun ortama bağlı olarak var olabilen trüf mantarları bahar aylarının sonlarında, birkaç gün içinde misket ve bilardo topu arası boyutlarına ulaşırlar.
2. Organizmalar hayatta kalabilecek olandan daha fazla yavru yapar.
3. Ortalama olarak, çevre koşullarına en uygun şekilde değişiklik gösteren yavrular hayatta kalır ve ürer. Böylece, yararlı değişiklikler doğal seçilim yoluyla topluluklarda birikir.
Doğal seçilimin mucizevî sonuçları arasında oldukça etkilendiğim bir örnek trüf mantarıdır.
Trüf mantarının evrim süreci onu toprağın altına itmiş. Kendisine benzeyen, ancak yeraltına inmeyi başaramayan türler çevre şartlarının gerektirdiği uyumu yeteri süre içerisinde sağlayamayarak kaybolurlarken bu “akıllı” mantar üremek için, muhtemelen yeraltına inmesine sebep olan hayvanları kullanmayı keşfetmiş. Yeraltında yaşayan bu mantarlar besinlerini genellikle meşe, kestane, fındık, kayın, ıhlamur gibi ağaçların köklerinden simbiyosis yoluyla alır. Polenlerini dağıtmak içinse menülerinde yer aldığı çeşitli kemirgenlerden, geyiklerden ve özellikle de yabandomuzlarından faydalanır. Deniz Gürsoy "Zengin Sofraların Lüks Tatları" adlı kitabında en çok tercih edilen trüf mantarı olan beyaz trüf mantarı (Tuber magnatum pico) ve siyah kış trüf mantarından (Tuber melanosporum) bahsederken, özellikle beyaz olanının tadı ve aromasının biraz, baharat ve sarımsak kokuları esintileri karışmış toprak kokusu gibi olduğundan söz eder. Ve der ki, “Trüf mantarı zaten tadından çok aroması için aranır. Kısacası seks kokar." Trüf mantarının polenlerini dağıtma zamanı geldiğinde salgıladığı koku dişi yabandomuzunun çiftleşme çağrısı için salgıladığı kokuya çok benzer. İsteri krizine giren erkek yabandomuzu toprağı eşeler ve mantara ulaştığı anda polenlerin yayılması için gereken havayla temasını açtığı çukur ile sağlamış ve bu doğa mucizesinin onu bekleyen yeni nesil gastronomi meraklılarına ulaşmasının yolunu açmıştır.
Her zaman aynı yerde bulunmayan ve tamamen polenin ulaştığı noktada bulabileceği uygun ortama bağlı olarak var olabilen trüf mantarları bahar aylarının sonlarında, birkaç gün içinde misket ve bilardo topu arası boyutlarına ulaşırlar.
Kaynak: Yazarlarımız